ΗΠΑ: Εξωτερική Πολιτική 2.0

Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του AFP , η Hillary Clinton ακολουθεί πιστά στα χνάρια του Barack Obama σε ότι έχει σχέση με την αξιοποίηση του Web2.0.  Και καταγράφουμε:

Κατ’αρχήν έχουμε το πολύ φροντισμένο blog του State Department, το DipNoteΜε βίντεο, φωτογραφίες, RSS φυσικά, και λινκς σε προφίλ στο Facebook, στο επισημο YouTube κανάλι του υπουργείου και με Twitter feed. 

dipnote

Στο Twitter, η Clinton γράφει σαν @dipnote και μέχρι σήμερα την ακολουθούν 1.976 και ακολουθεί 1.635, μάλλον χαμηλά νούμερα αλλά ίσως να μην είναι γνωστό ακόμα (στο άρθρο αναφέρεται ότι η Britney Spears έχει 177.000 ακολούθους !).  Ένα καλό στοιχείο είναι ότι στο προφίλ δεξιά φαίνεται εμφανώς ότι κάποιος επιτελής έχει αναλάβει το δύσκολο ρόλο, τη στιγμή που μπήκα με το όνομα daniel. Τα updates είναι περίπου 1.000 μέχρι τώρα.  Επίσης έχει δημιουργηθεί και flickr page για φωτογραφίες από τις αποστολές, τα σχετικα ταξίδια και τα μέρη που επισκέπεται. 

Στο πρώτο της blog post, η Clinton γράφει ότι “Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι δεν έχουμε ακόμα “ξύσει την επιφάνεια” του τι μπορούμε να κάνουμε για να επικοινωνούμε με τους ανθρώπους σε όλο το κόσμο και πως να χρησιμοποιούμε τα νέα εργαλεία της τεχνολογίας για να προωθήσουμε τη δουλειά μας με έξυπνους τρόπους”. 

Παράλληλα, ένα νέο φόρουμ, το “Ask the Secretary(“Ρώτα την Υπουργό”) έχει στηθεί για να δέχεται σχόλια και να φιλοξενεί συζητήσεις. Ενδιαφέρον είναι ότι αναφέρει ότι θα επιλέγει τα σχόλια στα οποία θα απαντά (ειλικρίνεια ή φίλτρο-κρίνετε).  

Τέλος, μία από τις πρώτες ενέργειες της Clinton, ήταν και η δημιουργία ενός εσωτερικού website, το “The Sounding Board”, με στόχο να συγκεντρώνονται απόψεις των υπαλλήλων του υπουργείου που μπορούν να γράφουν και ανώνυμα αν θέλουν (πόσο εφικτό και πιστευτό είναι αυτό αλήθεια;). 

Η προσπάθεια αυτή ακολουθεί τα βήματα που πρώτη έθεσε η προκάτοχός της Condoleezza Rice και ειδικά ο εκπρόσωπος της, Sean McCormack ο οποίος χρησιμοποιούσε τακτικά το blog του υπουργείου, έστελνε tweets και δεχόταν ερωτήσεις πολιτών μέσω του YouTube, μία πρωτοβουλία που είχε ονομάσει “Briefing 2.0”, ενώ και ο υφυπουργός της James Glassman πίστευε ιδιαίτερα στη χρήση του ίντερνετ σαν όπλο στον “πόλεμο ιδεών” κατά των “εξτρεμιστών”. 

Είναι σαφές ότι το παράδειγμα της Hillary Clinton θα ακολουθήσουν και πολλοί άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες και οργανισμοί ενώ την ίδια στιγμή είναι μάλλον αξιοσημείωτος ο δισταγμός και η ατολμία από τον ίδιο τον Obama, κατά πολλούς αναμενόμενος ίσως λόγω της θεσμικής του ιδιότητας.

Φυσικά, η αξιοποίηση των εργαλείων του web2.0 για την προώθηση των θέσεων ενός δημόσιου λειτουργού είναι ένα θέμα, αλλά άλλο είναι η ουσιαστική αξιοποίηση του ίντερνετ για διαβούλευση και η εμπλοκή του πολίτη στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Ένα παράδειγμα -και μάλιστα από την προ-Web2.0 εποχή – είναι το Dialogue on Foreign Policy, η πρωτοβουλία της Καναδικής κυβέρνησης να ανοίξει διάλογο με τους πολίτες για τις προτεραιότητες της καναδικής εξωτερικής πολιτικής. Τον Ιανουάριο του 2003, ο τότε υπουργός εξωτερικών Bill Graham, δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο “A Dialogue on Foreign Policy” και ζήτησε από τους καναδούς να βοηθήσουν στις κατευθύνσεις, τις προτεραιότητες και τις επιλογές της χώρας. Φυσικά, το εργαλείο ήταν τότε ένα απλό φόρουμ αλλά παρόλα αυτά είναι ένα παράδειγμα – που με τα σημερινά μέσα θα μπορύσε να γίνει πολύ καλύτερα – και ξεφεύγει από τη στενή, προωθητικού τύπου λογική που τείνει να επικρατήσει σήμερα. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s