Turkey’s Changemakers project launched

I found out through a communique from Filiz Bikmen Bugay ( a true leader for philanthropy and social entrepreneurship in Europe and Turkey) the launch of a new project in Turkey, which I think is worth looking at.

The Sabanci Foundation (where Filiz is Head of Programmes), has just launched a new project called Turkey’s Changemakers, a weekly television program highlighting a new Changemaker from all across Turkey each week.

The first episode (with English subtitles)  is about the inspiring story of changemaker Dr. Zeynep Simsek, the Founding Director of the Harran University Medical School Public Health Department. Together with her colleague Dr. Ibrahim Koruk, she dedicated her work to improving health conditions of migrant farm workers which comprise almost 20% of the population in the Southeastern province of Sanliurfa (also known in short as ‘Urfa’). The episode was aired on Sunday 4 October 2009 on CNN Turk.

There is also a Turkey’s Changemakers fan club on Facebook in which each new programme is announced and where comments and suggestions are welcome.

The Sabanci Foundation is currently planning other phases of the ‘Turkey’s Changemakers’ project which will include the publication of a book, a series of DVDs and other initiatives to promote the program. By the way, the foundation was awarded the 2009 Raymond Georis Prize for Innovative Philanthropy , launched five years ago by the Network of European Foundations’ Mercator Fund, and aims to reward innovative high-impact European initiatives that illustrate European leadership on global and social issues.

Advertisements

Εκλογές ’09 και internet trends

Δημοσκοπήσεις τέλος μέχρι τις εκλογές, αλλά ο νομοθέτης ευτυχώς δεν προέβλεψε το ίντερνετ!
Την περίοδο λοιπόν των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ, το Τechcrunch δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Can Google Trends Predict the Election?” όπου έγραφε ότι εάν θεωρήσουμε τον συγκριτικό όγκο των αναζητήσεων για τα ονόματα των υποψηφίων στο Google κάποια ένδειξη, ο Obama θα κέρδιζε τις εκλογές (ξέρουμε όλοι τι έγινε μετά).

«Παίζοντας» λίγο λοιπόν με κάποια web-based εργαλεία, να τι βλέπουμε για τις ελληνικές εκλογές.

Κατ’αρχήν, το ενδιαφέρον για τις εκλογές μπορούμε να το δούμε και σε ένα γράφημα από το Trend Search της Nielsen, καταγράφοντας τις αναφορές του όρου «εκλογές» στα blogs. Δεν κρύβει εκπλήξεις, δεδομένου ότι είναι έντονο αμέσως μετά την προκήρυξη στις 2 Σεπτεμβρίου. Η φημολογία περί ανακοίνωσης εκλογών, φαίνεται ότι επιδρά και από την ανοδική τάση λίγες μέρες πριν. Μια μικρή μείωση παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες (κόπωση?) και επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία της Google.

trendsearch-ekloges09

Χρησιμοποιώντας λοιπόν το Google Insights for Trends και βάζοντας σαν όρους αναζήτησης τα ονόματα των κομμάτων της Βουλής, η εικόνα είναι ξεκάθαρα υπέρ του ΠΑΣΟΚ, με δεύτερη τη Νέα Δημοκρατία, τρίτο το ΚΚΕ και ισοδύναμα νούμερα για ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ (οι αναζητήσεις έγιναν με τους όρους “Νεα Δημοκρατία” και ΝΔ μαζί και στον Σύριζα συμπεριλαμβάνεται και ο Συνασπισμός; το ΛΑΟΣ ίσως δεν είναι τόσο ακριβές λόγω της ίδιας της λέξης που είναι γενική).
Ενδιαφέρον στοιχείο, η πτώση των αναζητήσεων – μείωση ενδιαφέροντος ; – τις τελευταίες ημέρες.

google insights-search-ekloges09

Παρόμοια εικόνα και για τις αναζητήσεις με τα ονόματα των πολιτικών αρχηγών των 5 κομμάτων, όπου λόγω του μικρότερου όγκου των αναζητήσεων το γράφημα ισως να μην είναι τόσο αξιόπιστο για τις  λέξεις Τσίπρας, Αλαβάνος (μαζί εδώ σε μία καμπύλη) και Καρατζαφέρης . Μεταξύ Καραμανλή και Παπανδρέου, υπάρχει μία διευρυνόμενη απόσταση σε όφελος του Παπανδρέου ειδικά τις τελευταίες 10 ημέρες (δυναμική νίκης ίσως ?).

google insights-search-people

(Οι αριθμοί στα γραφήματα εξηγούνται εδώ για όσους ενδιαφέρονται).

Ξαναβάζοντας να δουλέψει το BlogPulse της Nielsen, (με τα τρία πρώτα κόμματα μόνο γιατί δεν αφήνει πειρσσότερα πεδία), παρατηρούμε πάλι μία έντονη διαφορά υπέρ του Πασόκ στις αναφορές σε blogs αλλά με μία διαφορά. Την μεγαλύτερη αναφορά του όρου ΚΚΕ σε σχέση με εκείνη της Νέας Δημοκρατίας κάτι που προφανώς μας λέει κάτι για τη σύνθεση του “ενεργού κοινού” στο ιντερνετ (που κατά μία έννοια επιβεβαιώνει και την έρευνα της MRB για τα Social Media όπου αναφέρεται ότι το ενεργό κοινό είναι κεντροαριστερής τοποθέτησης).

trendsearch-ekloges09

Το Trend Tool του IceRocket πάλι καταγράφει τις αναφορές στα blogs και βάζοντας τα ονόματα των κομμάτων, βλέπουμε ένα γενικό προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ αλλά με κλείσιμο της ψαλίδας τις τελευταίες μέρες (υποθέτω λόγω του οτι η ΝΔ βρίσκεται σε περίοδο αρνητικού κλίματος γεγονός που δίνει τροφή σε blogs). Τα τρία άλλα κόμματα ακολουθούν ενώ βλέπουμε ένα spike για τον Συριζα στις 6 Σεπτεμβρίου που ίσως να οφείλεται στην υπόθεση της αρχηγίας του κόμματος.

icerocket-ekloges09-2

Χρησιμοποιώντας το IceRocket αυτή τη φορά για τα ονόματα των πολιτικών αρχηγών, η εικόνα είναι διαφορετική με την λέξη Καραμανλής να έχει πολλαπλάσιες αναφορές από των υπολοίπων. Αν είναι αλήθεια, αυτό σημαίνει ότι ίσως είναι ο σάκκος του μποξ αυτή τη στιγμή για τους bloggers!

icerocket-people-elections

…αλλά και πάλι όχι ίσως, μια και το BlogPulse διαφωνεί, φέρνοντας τη λέξη Παπανδρέου πρώτη και σε ανοδική τροχιά κάτι που συνάδει και με τις αναζητήσεις στο Google. Προφανώς οι διαφορές των δύο εργαλείων (IceRocket και BlogPulse) είναι αποτέλεσμα των διαφορετικών crawlers και της μεθοδολογίας που ακολουθούν.

blogpulse-people-09

Βεβαίως, τα αποτελέσματα των αναφορών στα blogs είναι ποιοτικά διαφορετικά από τα αποτελέσματα των αναζητήσεων στο Google.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι λιγότερο οι ποσοτικές αναφορές αλλά η ποιοτική ανάλυση (πχ sentiment analysis) που όμως δεν μπορεί να γίνει με δωρεάν web εργαλεία (για την ελληνική γλώσσα τουλάχιστον). Επίσης ενδιαφέρον θα είχε η αντιστοίχιση με τα πραγματικά γεγονότα αλλά και τις αναφορές των παραδοσιακών ειδήσεων (TV κυρίως) ώστε να καταγραφούν οι αλληλεπιδράσεις.

Τα αποτελέσματα αναζήτησης στο Google όμως καταγράφουν μία τελείως άλλη εικόνα γιατί αφορούν το σύνολο του κοινού στο ίντερνετ -και όχι μόνο το ενεργό μέρος όπως οι bloggers- και πως αυτό αυθόρμητα αναζητεί πληροφορίες. Ως γνωστόν, η Google χρησιμοποιεί πειραματικά τα στοιχεία αναζήτησης για να προβλέψει τις επιδημίες γρίππης, το γνωστό Google Flu Trends, που βασίζεται στην υπόθεση ότι συγκεκριμένοι όροι αναζήτησης ίσως αποτελούν early warning για εμφάνιση γρίππης σε διάφορες χώρες.

Όσο η διείσδυση του ιντερνετ στον πληθυσμό θα διευρύνεται και όσο αυτή θα παρουσιάζει χαρακτηριστικά ισοκατανομής, τόσο περισσότερο παρόμοια στοιχεία σε συνδυασμό με σωστούς αλγόριθμους θα αποτελούν ακόμα ένα όπλο στα χέρια των αναλυτών και των επικοινωνιακών συμβούλων των κομμάτων…κι ας μην έχουμε δημοσκοπήσεις (…ας μείνει όμως μεταξύ μας αυτό, γιατί αν το ακούσει ο νομοθέτης προβλέπω απαγόρευση του Google !).

[UPDATE: Φαίνεται ότι σήμερα και το metablogging ανέβασε ένα post για το ίδιο θέμα με τίτλο “Google Trends για τα δύο μεγάλα κόμματα και τους αρχηγούς τους” όπου δίνει χρήσιμες πληροφορίες για την “κυβερνητική” αναμέτρηση κυρίως.]

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Furl | Newsvine

100 days to Copenhagen

A what to follow guide

COP15 (the Copenhagen Climate Change Conference) is the UN-speak for the 15th meeting of the parties of the UN’s Framework Convention on Climate Change…and is fast approaching. Set to take place between 7th-18th December, it is yet one more of those international events that attracts the hopes of the global civil society. The conference traces its origins to the 1992 Earth Summit in Rio de Janeiro, which aimed at coordinating international action against climate change. Six years later the Kyoto Protocol was signed in Japan and two years ago signatories gathered in Bali, Indonesia, to launch negotiations for stronger action against climate change.  This process will now culminate at the meeting in Copenhagen.

The Independent notes that it will be one of the most significant gatherings in history, surpassing the 1814-1815 Congress of Vienna or the 1945 Yalta & Potsdam meetings, since between 10,000 and 15,000 officials, advisers, diplomats, campaigners and media personnel from nearly 200 countries, are expected to attend. The mission of the conference is none other than to achieve a global agreement on ways to tackle climate change and global warming. In other words which countries should cut CO2 emissions and by how much. This essentially means, to agree on who will pay the bill. The goal? To limit global warming to 2°C above the pre-industrial levels. The big challenge for governments?  To agree on a treaty that will reduce developed country emissions by at least 40% by 2020.

I think 100 days is a good milestone to get us all interested in this summit and here are a few good resources to get you started. After all, this is one of those cases that we expect a lot from the web and its historically unparalleled power for global mobilization. The information available is huge but it is good to get a few simple facts straight.

1. Of course one could start with the official COP15 Climate Facts page and also read the Guardian’s Q&A which gives you a quick run-down of the issues under discussion.

2. The UK’s Department for International Development also has a quick list of fact-checking like:

  • The world has warmed by nearly 1° C over the last century. The rate of warming over the last 50 years is nearly twice that of the last 100 years.
  • The costs of ignoring climate change have been estimated at more than that of the two world wars and the Great Depression (5 to 20% of GDP) (Stern Report).

3. If you need a good rundown of the issues involved from the NGO perspective and what someone should aspire to from the COP15, read the WWF – The New Climate Deal – A Pocket Guide.

4. America.Gov, (US Dept.of State) has a nice infographic which explains the carbon cycle and also “what carbon looks like” or “how scientists measure carbon”.

AmericaGov

5. The Carbon Quilt is an impressive independent project. It is an online greenhouse gas visualisation tool that attempts “to create a visual language for showing greenhouse gases that helps communication.” It brings the abstract concept of a ‘carbon footprint’ to life and works on all scales – users can see the actual carbon footprint of a whole continent or a single light bulb. I am still exploring the tool which as a prototype is not so intuitive to use but looks like it’s certainly worth the effort.

Carbon Quilt

6. CARMA (Carbon Monitoring for Action) is a global inventory containing information on the carbon emissions of over 50,000 power plants and 4,000 power companies worldwide. Since, power generation accounts for about one-quarter of global emissions, it is worth looking at their interactive maps (yes, it covers Greece also, with Kozani area topping the list).

CARMA

7. Sandbag, is a not-for-profit organization which aims to exploit the emissions trading scheme in a creative way, allowing anybody to “take out” of the system, “permits to pollute”. So, if you part with €25 per tonne (=one transatlantic flight), you can also have a positive contribution to climate change. “I suppose it’s a bit like burning money in front of someone so they can’t spend it on something bad,” as Bryony Worthington, the brain behind Sandbag explains. See also a Map of EU installations currently covered by the EU emissions trading scheme.

Sandbag

8. Yes, this is the ideal subject for map and mashup enthusiasts, so Google itself would of course have something to show here and it does. A map that visualizes greenhouse gas (GHG) emissions generated by a number of industrialized countries, released by the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) and members of the Google team (you can read the Google LatLong post explaining the project). This map provides truly rich information and all the interactivity you can expect. You can also download a full pdf report of the country you are interested in (here is the GHG emissions report for Greece, which ranks 7th in emissions growth since 1990). By the way, I love the capability of filtering results on the EU15 and EU27 level, something that is a glaring omission in most data related analyses especially from the USA.

Google-UNFCCC

9. Yet another impressive interactive map (this post should be titled “environmental maps”) is the Climate Wizard, developed by the Nature Conservancy, the University of Washington and the University of Southern Missisipi.

This interactive user-friendly map allows users to access climate change that has occurred to date (past 50 years) or predicted to occur (2050 and end-of-century) and visualize the impacts anywhere on Earth. After setting your filters, you can download the map image or a GIS ready file or a zip file with all the documentation info.

Climate Wizard-Greece

10. The Guardian pages on Environment are a very good resource and naturally they dedicate sections on carbon emissions and the Copenhagen Summit. Of course, you can see a graph showing carbon emitters by country or a graphical countdown of major events leading to Copenhagen. Incidentally, the paper also carries this very interesting story on Internet’s carbon footprint, which seems to be significant and growing by more than 10% each year, according to scientists, a fact which burdens not only the environment but since this is the outcome of huge energy demands, also threatens the financial stability of net companies like YouTube.

The Guardian has also put together a very useful and straightforward list of the demands that 15 leading NGOs and charities are making of the negotiators, in this article aptly titled “What should we be asking world leaders to agree to in Copenhagen?”

Carbon emissions by country-Guardian

11. On this activist front, one should observe the oddly named  TckTckTck campaign, an impressive effort which brings together an alliance of leading INGOs like Oxfam, WWF, Greenpeace, Amnesty International, Christian Aid and others. The Chair of the campaign is none other than the venerable Kumi Naidoo who incidentally also had an article in yesterday’s Guardian explaining the movement (some may remember he was also the force behind the GCAP campaign).

tcktcktck

Things you can do at the TckTckTck  is to Explore the Climate Orb, where you can add your own story related to how climate change has changed your life; you can add your name to show your support to a meaningful agreement; you can use the toolkit to organize your local movement and of course spread the word via all the latest social media darlings. Here is a promotional video featuring actor Gael Garcia Bernal.

12. “Adopt a Negotiator” is a “sister” project which follows and reports on the actions of country negotiators in the period leading to the summit. In effect, a person called “Climate Tracker” is assigned one negotiator and he reports on the progress made. All the campaign asks from you is to support it and follow progress which means that each negotiator will feel the public pressure.

adopt-a-negotiator

13. The “Seal the Deal” campaign is the UN-led campaign which encourages users to sign an online, global petition to be presented by civil society to governments of the world urging them to reach a fair, balanced and effective agreement in Copenhagen. You can also upload your photo which is added to complete a nice photomosaic application called “Climate Warriors”, essentially the earth which gradually shapes up. At the time of this post, only 12.121 signatures were collected…

seal the deal-collage

14. Hopenhagen is a movement created by the United Nations together with the International Advertising Association and a coalition of the world’s leading advertising, marketing and media agencies. It is a nicely designed web application where you write “what gives you hope” and you watch the stream realtime. Impressive it is, but at the same time I would call it “shallow” since one cannot really see the benefit of such a project. Yet another sign of the advertising world’s introversion and self-importance.

Hopenhagen

15. I personally find Climate Thoughts” much more interesting. It is another application by the official Copenhagen website, which “makes possible to read many of the thoughts passing through people’s minds on the issue of climate change and add your own personal thoughts to the collection of climate thoughts – a three-dimensional version of the globe-like COP15 logo….Thoughts added by people are represented as shining stars, growing brighter when supported by other users of the site.” The screenshot shows the most popular one currently which is ” We must have a climate bailout”.

Climate Thoughts

16. Finally, Climate Game is another application that lets you take part in an interactive flash game where you upgrade and optimize buildings and plants learning the various processes as you go, again in the official COP15 website.

Climate Game

This is by no means an exhaustive list, so if you know of any significant resource or movement not included here, please share it. I will update the post as we approach the 7th December 2009 milestone. Potentially this is a true web moment and we should all watch how the next 100 days unfold.

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Share your idea with mySociety

This is not a regular post but I have been a mySociety (the renowned UK non-profit org) fan for a long time and I thought it was important to share this information: Tom Steinberg has just published a “Call for Proposals” for 2009. The name itself does not do justice to the spirit of the organization which has always been operating outside the straitjacket of useless government or EU funded projects, but the call is a genuine attempt to gather innovative ideas and suggestions for the organization to work on.

More in line with their own spirit, mySociety published a loose but essential set of guidelines which the ideas have to follow (what they call “an insight into the mySciety mindset”). I particularly liked rule no4: “they will be ideas that have clear social, civic or democratic benefits that are really easy to explain to the least political person you know, even if the technology behind them is fiendishly complicated” (my bolds).

Considering the track record of the organization I would urge anyone to think hard and submit ideas to them. If there is anyone out there that can deliver, MySociety is surely one of them. I’ll be watching what type of new projects they may come up with and… possibly think of any of my own.

mysocietycall09

‘Ερευνα: Μία καθόλου απλή ιστορία

Μετά την τελευταία αρνητική δημοσιότητα γύρω από τις δημοσκοπήσεις και τα exit polls των ευρωεκλογών, θυμήθηκα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Scott Keeter, Director of Survey Research του Pew Research Center, με τίτλο «New Tricks for Old-and New-Dogs».

Οι έρευνες κοινής γνώμης, ποσοτικές και ποιοτικές είναι βασικό εργαλείο στο χώρο της επικοινωνίας και ειδικά στην πολιτική επικοινωνία οι –γνήσιες φυσικά – δημοσκοπήσεις είναι κύριο εργαλείο για τη χάραξη στρατηγικής.
Mε την διευρυνόμενη όμως χρήση νέων τεχνολογιών και κυρίως τις ευρύτερες αλλαγές του τρόπου ζωής,  οι μεθοδολογίες αλλάζουν και καλούνται να προσαρμοστούν στις νέες συνήθειες του πολίτη/καταναλωτή.  Στο άρθρο καταγράφονται πολύ διεξοδικά μερικά προβλήματα. Φυσικά αφορά τους τρόπους που η εταιρία κάνει έρευνες στις ΗΠΑ, αλλά πολλά από αυτά που επισημαίνει έχουν σημασία και για μας εδώ. Μερικά ενδιαφέροντα σημεία:

  • Η κλασσική ποσοτική έρευνα τυχαίου δείγματος (field research), παρουσιάζει προβλήματα λόγω μείωσης του ποσοστού ανταπόκρισης (ή αλλιώς αύξηση στα ποσοστά αρνήσεων). Οι πολίτες εμφανίζονται διστακτικοί να απαντήσουν, είναι πιο πολυάσχολοι και πιο ανήσυχοι σχετικά με θέματα ιδιωτικότητας και «εκνευρισμένοι» με την αύξηση των ερευνητών που τους χτυπoύν την πόρτα.  Η Pew αναφέρει ενδείξεις μείωσης της ανταπόκρισης από το 72% το 1979, στο 15-25% σήμερα.
  • Δεύτερο πρόβλημα είναι η αύξηση του ποσοστού των ερωτώμενων που δεν είναι προσβάσιμοι σε σταθερό τηλέφωνο, αλλά μόνο σε κινητό. Η εταιρία υπολογίζει ότι ένα 20% του πληθυσμού έχει μόνο κινητό και αυξάνεται με ρυθμό 2% κάθε 6 μήνες, ειδικότερα στις ηλικίες 18-29. Μέχρι στιγμής, το γεγονός αυτό δεν επηρεάζει ιδιαίτερα την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων – αν και σταδιακά θα γίνει κι αυτό – αλλά επηρεάζει αρνητικά το κόστος των ερευνών (περίπου διπλάσιο). Στο άρθρο επισημαίνεται ότι στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, αν οι έρευνες είχαν γίνει μόνο σε δείγμα ατόμων με κινητό, τότε θα είχε προβλεφθεί μικρότερο προβάδισμα για τον Obama.
  • Στο επίμαχο θέμα των ερευνών online: Έχουν σαφές πλεονέκτημα σε κόστος (δεν χρειάζεται ερευνητής) και στη δυνατότητα ένταξης οπτικοακουστικού υλικού στο ερωτηματολόγιο. Το πρόβλημα φυσικά είναι η δειγματοληψία και η εταιρία αναφέρει τις αξιόλογες προσπάθειες της εταιρίας Knowledge Networks η οποία έχει στρατολογήσει ένα δείγμα νοικοκυριών (online panel) μέσω τηλεφωνικής έρευνας, δίνοντας ταυτόχρονα πρόσβαση στο ίντερνετ σε όσα δεν έχουν. Ακόμα κι αυτή η μέθοδος όμως υποφέρει από παρόμοια προβλήματα όπως η χαμηλή ανταπόκριση, η ατελής κάλυψη του πληθυσμού αλλά και τα συνηθισμένα προβλήματα των πάνελς, όπως η συνήθεια και η «φθορά». Σε γενικές γραμμές φαίνεται ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και η Procter and Gamble αναφέρεται σαν παράδειγμα δυσαρεστημένου πελάτη από την ποιότητα και αξιοπιστία των ερευνών αυτών. Μεθοδολογικά, η Pew εμφανίζεται σκεπτική για το κατά πόσο μπορείς να εξάγεις συμπεράσματα γενικού πληθυσμού από online έρευνες, μία εύλογη ανησυχία.
  • Το άρθρο επισημαίνει επίσης την ευρύτερη διάσταση του «τι σημαίνει ακριβώς μαζικό κοινό» σήμερα, στην εποχή των πολλών niche segments. Αναφέρεται στο γεγονός ότι υψηλός κατακερματισμός του κοινού δεν έχει συμβεί ακόμα δεδομένης της δύναμης της τηλεόρασης για παράδειγμα. Το πρόβλημα είναι τα μηνύματα που διαχέονται πια σε πολλαπλά μέσα.  Τον Δεκέμβριο του 2008 για πρώτη φορά το ιντερνετ ξεπέρασε τις εφημερίδες σαν κύριο μέσο ενημέρωσης. Που ίσως εξηγεί και τα προβλήματα των εφημερίδων. Βέβαια αν δούμε αθροιστικά πόσοι διαβάζουν τη «χάρτινη» εφημερίδα (30%) με την online έκδοσή της (14%), τότε το άθροισμα –χωρίς διπλοκαλύψεις- είναι 39% και η πτώση της αναγνωσιμότητας είναι μόνο 4% στην προηγούμενη διετία. Στις ηλικίες 18-29, το άθροισμα αυτό πλησιάζει την τηλεόραση (βλ. διάγραμμα κάτω). Και τα 2/3 των νέων δεν έρχονται από την «μπροστινή πόρτα» αλλά την «πλαινή» δηλ. μέσω blogs, emails κλπ. Όσον αφορά στην τηλεόραση, σε μια χώρα με ευρυζωνική διείσδυση 56%, πολλοί βλέπουν τηλεόραση οnline. Πχ το 45% των 18-29 βλέπει TV online κάποιες φορές ενώ τα 2/3 είδε προεκλογικά βίντεο οnline.

PEW-newsmedium

Τα προβλήματα λοιπόν σε μία έρευνα ερωτηματολογίου είναι πολλά δεδομένου ότι κάποιος που καταναλώνει με τόσους τρόπους ειδήσεις και πληροφορίες δεν είναι σίγουρο ότι θυμάται σωστά τι είδε, που και πως.

Για αυτό το λόγο, νέες μέθοδοι και τρόποι αναπτύσσονται όπως για παράδειγμα τα people meters της Arbitron, που είναι μικρές συσκευές που κάποιος έχει πάντα μαζί του και μεταδίδει αυτόματα πληροφορίες για το τι ραδιοσταθμούς ακούει. Αναμενόμενα προβλήματα κι εδώ με την ποιότητα του δείγματος, αντιπροσωπευτικότητα κλπ.  Η TiVo (digital video recorder) μπορεί να βλέπει τι προγράμματα παρακολουθεί κάποιος, ποιες διαφημίσεις κ.α.  Η Comscore αφού στρατολογήσει ένα δείγμα, τοποθετεί ένα πρόγραμμα στο PC του χρήστη και αυτό στέλνει online την συμπεριφορά περιήγησής του στο internet.

Εάν κάποιος συνδυάσει παρόμοιες πληροφορίες με στοιχεία και δεδομένα που υπάρχουν παντού (πιστωτικές κάρτες, databases πολιτικών κομμάτων κλπ), τότε εύκολα βλέπει ότι χρειάζεσαι υψηλού επιπέδου data mining skills για να εξάγεις χρήσιμα συμπεράσματα. Και βέβαια ο αρθρογράφος επισημαίνει πολύ σωστά το γεγονός ότι ακαδημαϊκοί και μη-κερδοσκοπικοί οργανισμοί δεν έχουν καμία πρόσβαση σε όλο αυτό το πολύτιμο υλικό.

Και κλείνω: Μήπως να αναλάβουν οι εταιρίες ερευνών να ασχοληθούν λίγο πιο σοβαρά με τη μεθοδολογική συζήτηση αντί να τσακώνονται δημοσίως με τα μέσα για το ποιος είχε το καλύτερο exit poll?

Η ψήφος είναι digital…elementary my dear Watson

Σε αυτές τις εκλογές, η κοινή λογική ήταν είδος σε ανεπάρκεια.  Από αναλυτές, πολιτικούς και δημοσιογράφους.
Με πλήθος αστείων αντιφάσεων.

1. Αν ο κόσμος πάει παραλία είναι γιατί η ψήφος στις ευρωεκλογές είναι «χαλαρή». Αν η ψήφος είναι χαλαρή τότε δεν πρέπει να μετράει το αποτέλεσμα, αν δεν μετράει το αποτέλεσμα, τότε γιατί να ψηφίσουμε….και τότε γιατί πανηγυρίζουν όσοι «κέρδισαν»?

2. Η αποχή δεν έχει κανένα πολιτικό νόημα, μόνο η ψήφος έχει. Φταίει η ζέστη και το τριήμερο.  Άρα γιατί όλοι σήμερα ασχολούνται?  Τι άλλαξε?  Απλά ας την αγνοήσουν…(το κάνανε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με ιστορικό αποχής χρόνια πριν και τώρα ανακάλυψαν το legitimization crisis).

3. Αλλά εμείς στην Ελλάδα κάναμε τις εκλογές εθνικό εσωτερικό θέμα και δημοψήφισμα κατά της κυβέρνησης (την Ευρώπη την ξεχάσαμε ούτως η άλλως).  Άρα η ψήφος δεν είναι χαλαρή, μετράει και πολύ μάλιστα και είναι πρωτίστως ψήφος διαμαρτυρίας μια και δεν ψηφίζουμε για κυβέρνηση.  Άρα διαμαρτυρηθείτε ψηφίζοντας…

Και ποιο είναι το πρόβλημα στη λογική αυτή?

Ότι δεν υπάρχει ψήφος «υπό προϋποθέσεις». Γιατί η ψήφος είναι digital: 0-1-0-1. Που σημαίνει:
Αν ψηφίσεις κάποιο κόμμα το Επικροτείς – αν δεν το ψηφίσεις: Διαφωνείς

Δεν υπάρχει conditional ψήφος (δηλ. υπό προυποθέσεις). Δεν υπάρχει κάποιο κουτάκι στην ψήφο που λέει «ψηφίζω μεν, αλλά δεν συμφωνώ με αυτό που ψηφίζω, απλά διαμαρτύρομαι».
Έτσι, όλοι οι ψήφοι λογίζονται ΥΠΕΡ του κόμματος. Έτσι δικαιούται ο ΛΑ.Ο.Σ. και οι Οικολόγοι-Πράσινοι να πανηγυρίζουν (και το ΠΑΣΟΚ βέβαια) και καλά κάνουν. Γιατί δεν έχουν κανένα λόγο (ή τρόπο) να επιμερίσουν τις ψήφους σε «οπαδικές» ψήφους και «ψήφους διαμαρτυρίας».

Πολλοί όμως (όπως ο κ. Κούλογλου στο άρθρο του στη Lifo) υποστήριξαν «ρίξτε ότι νάναι αρκεί να τους μαυρίσετε» (δική μου απόδοση). Και τώρα δεν τους αρέσει που ο ΛΑ.Ο.Σ. αύξησε τα ποσοστά του κατά 75% και πανηγυρίζει. Μα αυτό δεν λέγατε να κάνει ο κόσμος? Σκεφτείτε το εξής σενάριο: Όσοι απείχαν, να ακολουθούσαν την προτροπή του κ. Κούλογλου (και άλλων). Τότε ο ΛΑ.Ο.Σ. δεν θα μπορούσε να ήταν 1ο κόμμα? Γιατί όταν σπρώχνεις ένα βράχο στο γκρεμό δεν ξέρεις αν θα καταλήξει στο δικό σου χωράφι. Απλά ελπίζεις.

Ο κόσμος λοιπόν φαίνεται ότι ξέρει ότι η ψήφος είναι digital και έχει σημασία και βαρύτητα.

Έτσι ΚΑΙ έστειλε ένα μήνυμα διαμαρτυρίας ΚΑΙ δεν έδωσε το δικαίωμα σε  κόμματα που δεν πιστεύει να προσεταιριστούν την ψήφο του.  Γιατί η ψήφος είναι θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα και δεν μπορεί να μειώνεται κατά βούληση για μικροκομματικές και ευκαιριακές σκοπιμότητες.

Και, αν υπάρχει κάποιο, αυτό είναι το ελπιδοφόρο μήνυμα της αποχής.

Ushahidi:A story of innovation in online crisis monitoring

Ushahidi means «testimony” in Swahili language. It is a platform developed by Ory Okolloh, a 32 y.o. female Kenyan blogger and a Harvard law graduate, living in Johannesburg, South Africa.

ushahidi-homepage
It sprang out of her efforts to do something about the rigged national elections in Kenya in 2007 which sparked riots that led to 1,500 people killed and ½ mill people displaced while news could not come by. Using a simple e-mail address, contacts with both parties and her blog on Kenyan politics, she was able to post information on the developing story. After the incident, she asked whether any techies would be interested in building a mash-up platform that would allow monitoring of relief efforts and crisis incidents around the globe (mainly Africa) using Google Earth maps. The response she got from three people led to the first Ushahidi platform operating within three days. It is important to note that she cross-checked every bit of information she got through the platform for reliability and accuracy before allowing it to go through the system.

As described in the site, the platform now developed is a free and open source project that “crowdsources crisis information… a platform that allows anyone to gather distributed data via SMS, email or web and visualize it on a map or timeline. Our goal is to create the simplest way of aggregating information from the public for use in crisis response”.

The Ushahidi Engine –which by the way uses a free software named FrontlineSMS which facilitates SMS/computer sync – has already been used for major events around the globe like:

  • To track the “Swine Flu” incidents around the world
  • Vote Report India, a collaborative citizen-driven election monitoring platform for the 2009 Indian general elections.
  • Al Jazeera uses Ushahidi in their War on Gaza website covering the activity happening in Gaza in January 2009.
  • South Africa: Used to map xenophobic attacks perpetrated against non-South Africans

ushahidi

And for those that follow TED Talks closely, here is Erik Hersman’s talk about Ushahidi and its first application in the Kenyan crisis.

Other links: