Share your idea with mySociety

This is not a regular post but I have been a mySociety (the renowned UK non-profit org) fan for a long time and I thought it was important to share this information: Tom Steinberg has just published a “Call for Proposals” for 2009. The name itself does not do justice to the spirit of the organization which has always been operating outside the straitjacket of useless government or EU funded projects, but the call is a genuine attempt to gather innovative ideas and suggestions for the organization to work on.

More in line with their own spirit, mySociety published a loose but essential set of guidelines which the ideas have to follow (what they call “an insight into the mySciety mindset”). I particularly liked rule no4: “they will be ideas that have clear social, civic or democratic benefits that are really easy to explain to the least political person you know, even if the technology behind them is fiendishly complicated” (my bolds).

Considering the track record of the organization I would urge anyone to think hard and submit ideas to them. If there is anyone out there that can deliver, MySociety is surely one of them. I’ll be watching what type of new projects they may come up with and… possibly think of any of my own.


Ushahidi:A story of innovation in online crisis monitoring

Ushahidi means «testimony” in Swahili language. It is a platform developed by Ory Okolloh, a 32 y.o. female Kenyan blogger and a Harvard law graduate, living in Johannesburg, South Africa.

It sprang out of her efforts to do something about the rigged national elections in Kenya in 2007 which sparked riots that led to 1,500 people killed and ½ mill people displaced while news could not come by. Using a simple e-mail address, contacts with both parties and her blog on Kenyan politics, she was able to post information on the developing story. After the incident, she asked whether any techies would be interested in building a mash-up platform that would allow monitoring of relief efforts and crisis incidents around the globe (mainly Africa) using Google Earth maps. The response she got from three people led to the first Ushahidi platform operating within three days. It is important to note that she cross-checked every bit of information she got through the platform for reliability and accuracy before allowing it to go through the system.

As described in the site, the platform now developed is a free and open source project that “crowdsources crisis information… a platform that allows anyone to gather distributed data via SMS, email or web and visualize it on a map or timeline. Our goal is to create the simplest way of aggregating information from the public for use in crisis response”.

The Ushahidi Engine –which by the way uses a free software named FrontlineSMS which facilitates SMS/computer sync – has already been used for major events around the globe like:

  • To track the “Swine Flu” incidents around the world
  • Vote Report India, a collaborative citizen-driven election monitoring platform for the 2009 Indian general elections.
  • Al Jazeera uses Ushahidi in their War on Gaza website covering the activity happening in Gaza in January 2009.
  • South Africa: Used to map xenophobic attacks perpetrated against non-South Africans


And for those that follow TED Talks closely, here is Erik Hersman’s talk about Ushahidi and its first application in the Kenyan crisis.

Other links:

“See The Difference”: Online video για φιλανθρωπία

Σε μία δύσκολη οικονομική συγκυρία, μερικοί από το φιλανθρωπικό χώρο κάνουν τολμηρά ανοίγματα.
Το See The Difference είναι μία νέα και πολύ φιλόδοξη διαδικτυακή πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τον Dominic Vallely, ένα πρώην στέλεχος του BBC. Το project πρακτικά υιοθετεί «digital storytelling» για να προωθήσει φιλανθρωπικά έργα σε όλο τον κόσμο και να δείξει στους χορηγούς τη διαφορά που κάνουν τα χρήματά τους.

Οι ίδιοι πιστεύουν ότι: “See the Difference could ultimately become the standard way in which people choose and express the things they care about and the differences they want to make in the world”.

Αυτή τη στιγμή, μόνο ένα προωθητικό βίντεο υπάρχει στο site (και μία σελίδα στο Facebook) όπου φαίνεται ότι το website θα έχει πολλές λειτουργίες, με καλό και φιλικό interface. Στο βίντεο φαίνεται ότι έχει συντάξει πίσω του μία εντυπωσιακή ομάδα εταιριών, επιχειρηματιών, και ιδρυμάτων όπως: Accenture, McCann Erickson, Microsoft, BBC, Royal Bank of Scotland, RSPB, το Heat Magazine, την Oxfam κλπ.  

Catch; Ο στόχος του να συγκεντρώσει €560εκ σε 5 χρόνια! Όπως γράφει και ο συντάκτης σχετικού άρθρου στο  “Giving in a Digital World” η Kiva έχει καταφέρει να συγκεντρώσει μόλις €53εκ σε τρισήμισυ χρόνια.

Αξίζει να δούμε πως θα εξελιχθεί αυτή η προσπάθεια σε μία εποχή μάλιστα που, όπως αναφέρει η Wall Street Journal, κάπου 1.000 φιλανθρωπικοί οργανισμοί έκλεισαν μεταξύ 2007-2008. Από την άλλη πλευρά, φαίνεται ότι σε περιόδους ύφεσης, το κοινό εμφανίζεται πιο ευαισθητοποιημένο σε κοινωνικά προβλήματα, συνεπώς η ευκαιρία υπάρχει.

Παρεμπιπτόντως, ένα ενδιαφέρον στοιχείο από το ίδιο άρθρο της WSJ είναι ότι στελέχη των χρηματοοικονομικών εταιριών στη Μεγάλη Βρετανία τώρα βρίσκουν δουλειά στο φιλανθρωπικό τομέα, με το 45% να προέρχεται από συμβουλευτικές εταιρίες management, το 20% από επιχειρήσεις και το 11% από εταιρίες private equity!

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

HotDish:Ένα νέο Facebook application για την κλιματική αλλαγή

Πριν από λίγες μέρες έγραφα για το πως οι μη-κερδοσκοπικοί οργανισμοί καινοτομούν στη χρήση του ίντερνετ, του Web2.0 και των social media, πολλές φορές πολύ πριν τις εταιρίες. 
Σήμερα λοιπόν ανακοινώθηκε επίσημα ένα νέο Facebook application με την ονομασία Hot Dish: Serving up the Hottest Climate News.” 

Με την  εφαρμογή αυτή οι χρήστες του Facebook μοιράζονται νέα και ειδήσεις, δημιουργούν κοινότητες γύρω από περιβαλλοντικά θέματα και δείχνουν πως απλές καθημερινές αποφάσεις μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. 


Το “Hot Dish Action Team” δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να κερδίζουν πόντους για δράσεις είτε online είτε offline και να δείχνουν τους τρόπους με τους οποίους επηρεάζουν τις περιβαλλοντικές αλλαγές.  Μέχρι τις 3 Μαίου, το Hot Dish θα μοιράσει σε νέους 16-25 ετών που θα συμμετάσχουν, δώρα φιλικά στο περιβάλλον αξίας πάνω από $25.000. Οι καλύτεροι θα κερδίζουν από Τ-shirts από οργανικό βαμβάκι και Amazon Kindle 2 gift certificates μέχρι ένα “πράσινο” Apple MacBook ή άλλα όπως ένα ταξίδι για δυο στην Αρκτική, ringtones για είδη υπό εξαφάνιση ή ένα πακέτο με είδη fair trade, όλα από γνωστούς και σχετικούς οργανισμούς. 

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Minnessota θα χρησιμοποιήσουν τα στοιχεία που θα συλλέξουν μέσω της εφαρμογής για να διερευνήσουν με ποιούς τρόπους μπορούν να εμπλέξουν νέους και πως το ιντερνετ μπορεί να χρησιμοποιηθεί με νέους τρόπους για εκπαιδευτικούς σκοπούς. 

Η εφαρμογή χρησιμοποιεί για τροφοδοσία ειδήσεων το δημοσιογραφικό portal του Seattle, που από το 1999 ενημερώνει για περιβαλλοντικά θέματα με ανατρεπτικό και συχνά χιουμοριστικό τρόπο. 

Το application ανέπτυξε και υποστηρίζει το NewsCloud ένας οργανισμός που αυτοπροσδιορίζεται σαν “community-driven news aggregator and an open source solutions provider for social media”. Μετά το τέλος του project, η NewsCloud θα διαθέσει τον κώδικα με open source license. 

To project υποστηρίζεται από το John S. and James L. Knight Foundation, ένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά ιδρύματα που από το 1950 έχει διαθέσει πάνω από $400 εκ. για την προώθηση της ελευθερίας της έκφρασης και της ποιοτικής δημοσιογραφίας.

Online innovation by non-profits: The missing link

Yesterday, a very interesting conference took place in Athens, the “Social Media and Communication” event organized by the Institute of Communications.  All in all, it was exciting to watch a true “culture clash” between the “old” (marketing/advertising community) and the “new” (web2.0 and e-gov/e-politics people), two worlds that rarely coexist in the same room!

But once more, as in the case of past Interactive Marketing Conferences organized by the IAB, a glaring oversight was evident once more:  The – almost – complete lack (barring G700 and Yanis Larios’s excellent presentation) of speakers and themes around the non-profit sector, one of the most innovative and early adopting sectors worldwide.

This of course reflects on the state of things in Greece where the non-profit sector itself is underdeveloped but is no excuse for the well informed social media and communication people who are an information collection maniacs bunch of people.

The undisputed fact that non-profits are early adopters of innovations in the online world (the most brilliant ones are called “social entrepreneurs”) is a result of very rational and simple facts:

  • They are not bound by the straitjacket, the inflexibilities and introversion of the business sector
  • They possess a unique capacity to attract talent and young creative people who find ample room for experimentation (before they move on to the private sector to make some money)
  • They don’t have the budgets for conventional marketing tactics, so the web as a tool for communication, collaboration, marketing, fundraising etc, is almost a one-way road for them with respect to cost/benefit constraints
  • Their objectives are varied – its not only customer acquisition or sales, but “impact” – so the uses of new technologies and online media have to serve more complicated goals, uses that constantly need fresh thinking.
  • They need to overcome the indifference of people by being creative: they have no other way to grab attention (their “currency”)
  • The “larger” ones address the widest target group of all: Everybody, and this is a marketing challenge
  • They need to manage, organize, collaborate, persuade, mobilize, disseminate, campaign, fundraise ….all at the same time! (…someone recognizes  different “platforms” behind those words?)
  • …the list could go on…

So, it is a pity that what international organizations, think-tanks, digital agencies, some academics etc acknowledge, the local business community is oblivious to it, losing valuable insights from innovative case studies and projects around the world. Some examples:

Amnesty International (with their Crisis Prevention and Response Center (CPRC)), put up the “Eyes on Darfur” amazing project which monitors 12 distraught villages in Darfur, through a combination of novel tracking techniques using satellite imagery and geospatial data. The result is satellite photos of villages before and after various hardships suffered (that was back in 2007). The site allows for mobilization around the issue via various methods. By the way, the design merits of the website itself would be the envy of many business web sites.


Amnesty International has also launched, another beautiful site, aiming to “tear down Guantanamo and end illegal U.S. detentions one pixel at a time”.


Way back at the end of 2006, Asociación Mensajeros de la Paz (Messengers of Peace), a humanitarian organization which seeks to fight poverty and improve the situation of vulnerable people around the world, through a Second Life awareness campaign featuring a homeless avatar, raised enough money to provide a month of healthcare and education for a real-life child. Second Life is also used for the American Cancer Society’s Relay for Life event which has run for 4 years and raised virtually more than $118,000 in 2007.

Of course, one of the largest grass-roots mobilizations in the world, the GCAP (Global Call to Action Against Poverty) campaign and especially its UK counterpart MakePovertyHistory, implemented such a sophisticated online campaign which will take years for the Unilevers and P&Gs of this world to copy with any success….and all that back in 2005! 

You can also read a Times article from 2007 about charities using Facebook and MySpace deploying various applications. Also read here about others, like the National Society for the Prevention of Cruelty to Children (NSPCC) or the JustGiving application in Facebook which allows you to donate and raise money for 3000+ UK registered charities and has reached 100,000 installations.
And of course the latest Twestival, the twitter event for Charity:Water which raises money to provide safe, clean water to people around the world, should also give some ideas on how to use the latest buzz-tool.

The examples are numerous but lastly, it’s worth remembering that TakingITGlobal and OneWorld, have long been true and sophisticated community sites that go back before the Facebook/MySpace era (they were not called “social media” back then).

The non-profit sector has truly amazing cases to show, way before any marketing executive catches on with the latest buzzwords and trends (which by then are yesterday’s trends).

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Περί online donations

Ένα πρόσφατο post του Νίκου Αναγνώστου για το Kiva, μου θύμισε το θέμα του social entrepreneurship και πόσο λίγο ασχολείται η Eλλάδα με αυτό. Το θέμα είναι πολύ ευρύ και ενδιαφέρον και αξίζει μελλοντικά ένα αναλυτικό post γι αυτό (προς το παρόν δείτε αυτή την ομιλία μου για περισσότερα).
Αξίζει όμως να μοιραστώ κάποια άλλα projects που έχουν ενδιαφέρον σχετικά με online donations και φιλανθρωπικούς οργανισμούς.

Το globalgiving είναι μια πρωτοβουλία δυο πρώην στελεχών της World Bank και αυτό-προσδιορίζεται σαν “online marketplace that connects you to the causes and countries you care about…a marketplace of good”  ή αλλιώς σαν το “e-Bay of philanthropy” (φανταστείτε αυτούς τους προσδιορισμούς στην Ελλάδα, θα είχε πέσει πριν βγει).

Το εντυπωσιακό αυτό site δίνει τη δυνατότητα στον οποιοδήποτε να βρει και να κάνει δωρεά σε συγκεκριμένες δράσεις μη-κερδοσκοπικών οργανώσεων σε όλο τον κόσμο, εύκολα και online. Η καρδιά της πλατφόρμας είναι η αναζήτηση του δικού σου «ιδανικού» project με βάση μια σειρά κριτήριων. Μπορείς να αναζητήσεις οργανώσεις και δράσεις γεωγραφικά, με βάση το θέμα που ασχολούνται, με βάση δικά σου κριτήρια, κλπ.  Σε κάθε έργο βλέπεις το ποσό που χρειάζεται, πόσα χρήματα έχουν δοθεί ήδη και πόσα λείπουν ακόμα.

Όταν βρεις το έργο που θέλεις να συνεισφέρεις, έχεις να επιλέξεις μεταξύ κάποιων ποσών πχ $ 10, 20, 30 και να δεις κάθε ποσό τι πετυχαίνει.  Για παράδειγμα κάνοντας μία δωρεά σε ένα έργο που μαθαίνει 70 γυναίκες στη Νότιο Αφρική να ράβουν δέρματα παπουτσιών, $30 αγοράζουν 3 ειδικές βελόνες για κάθε μια, $50 αγοράζουν δέρματα για 15 ζευγάρια παπούτσια και $100 αγοράζουν υλικά προώθησης μάρκετινγκ για 4 καταστήματα πώλησης.

Συνήθως επιλέγεις μεταξύ μίας-και- έξω προσφοράς ή μίας επαναλαμβανόμενης σε τακτά χρονικά διαστήματα και πληρώνεις με πιστωτική κάρτα, μέσω PayPal ή με επιταγή. Στη συνέχεια μπορείς να ενημερώνεσαι για την πορεία της δωρεάς σου και πως το project που στηρίζεις πηγαίνει. Για τις υπηρεσίες του, το globalgiving κρατάει προμήθεια 10-15%.  
Τους τελευταίους μήνες, το globalgiving ξεκίνησε τη λειτουργία του και στη Μεγάλη Βρεττανία (βίντεο εδώ). 


Το Charity Navigator είναι ένα …«guide to intelligent giving”, και δεν είναι τόσο εντυπωσιακό για τις online αρετές του αλλά για την υπηρεσία που προσφέρει. Τι κάνει? Αξιολογεί 5.300 φιλανθρωπικούς οργανισμούς και ιδρύματα στις ΗΠΑ. Το θέμα είναι ότι πράγματι αξιολογεί και δεν κάνει δημόσιες σχέσεις. 
Παράδειγμα είναι οι περίφημες λίστες του με τους top10 οργανισμούς. Μεταξύ αυτών βλέπουμε:  Οι 10 πιο προβληματικοί οργανισμοί, οι 10 λιγότερο γνωστοί αλλά αξιόλογοι ή οι 10 που απλά μαζεύουν τα χρήματά σας αλλά δεν δίνουν τίποτα σε προγράμματα κλπ

Οι λίστες έχουν δημιουργηθεί με βάση ένα σύστημα κριτηρίων και βαθμολόγησης του globalgiving που τελικά καταλήγουν σε «αστέρια» για κάθε οργανισμό (από 0 εως 4). Παράλληλα, υπάρχουν εξαντλητικοί οδηγοί και οδηγίες για όλους όσους σκέπτονται να κάνουν δωρεές, από tips σε περιόδους οικονομικής κρίσης και οδηγούς εθελοντισμού έως πώς να αποφύγετε τις παγίδες από online απάτες. Υπάρχουν ακόμα και giving calculators και ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία της «αγοράς».  
Παρεμπιπτόντως δεν αξιολογούν ακόμα την Kiva γιατί δεν είναι σωστή τυπικά με την εφορία, αλλά ενημερωτικά αναφέρουν άλλες 64 που κάνουν παρόμοια πράγματα με την Kiva.

Θα επανέλθω όμως στο θέμα κάποια στιγμή γιατί υπάρχουν πολλά εντυπωσιακά παραδείγματα κυρίως σχετικά με την αξιοποίηση του ίντερνετ και νέων τεχνολογιών από παρόμοιους οργανισμούς.

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Επιχορηγήσεις Αμερικανικών ιδρυμάτων στην Ελλάδα

Οι ΗΠΑ είναι γνωστές για την παγκόσμια κυριαρχία σε σχέση με τη χρηματοδοτική δραστηριότητα των ιδρυμάτων της (είτε φιλανθρωπικά, είτε άλλης μορφής), ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με την ανάδειξη μίας νέας τάξης πλουσίων που προέρχονται από την άνοδο των εταιριών τεχνολογίας και internet και είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή «χρυσή εποχή της φιλανθρωπίας» (“golden age of philanthropy”) όπως λέγεται.

Τρανό παράδειγμα ο Bill Gates και ο Warren Buffett που προίκισαν το ίδρυμα του πρώτου, το Bill & Melinda Gates Foundation, με κεφάλαια ύψους $35 δις (όσα και το πρόσφατο πρόγραμμα διάσωσης των ελληνικών τραπεζών δηλαδή), που επιτρέπουν χρηματοδοτήσεις/επιχορηγήσεις ύψους $3 δις περίπου σε ετήσια βάση!
Κι αυτά από ένα μόνο ίδρυμα από το σύνολο των 71.000 ιδρυμάτων που δραστηριοποιούνται στη χώρα και τα οποία υπολογίζεται ότι το 2006 χορήγησαν πάνω από $ 41 δις, όταν το σύνολο της φιλανθρωπικής δραστηριότητας (με ιδιώτες κλπ) ξεπέρασε το φράγμα των $300 δις το 2007 (το μισό περίπου του επίσημου πακέτου Paulson για τη διάσωση της αμερικανικής οικονομίας).  
Η τεράστια οικονομική δύναμη των Αμερικανικών ιδρυμάτων έχει επιπτώσεις όμως και σε ολόκληρο τον κόσμο χρηματοδοτώντας πολλούς μη κερδοσκοπικούς φορείς (ΜΚΟ, ακαδημαϊκά ιδρύματα κλπ) μέσα από ένα ευρύτατο πλέγμα δικτύων και συνεργασιών.
Το γνωστό βέβαια U.S. Patriot Act που εφαρμόστηκε μετά την επίθεση στους δίδυμους πύργους (το «9/11»), επηρέασε αρνητικά τη διεθνή δραστηριότητα των ιδρυμάτων επιβάλλοντας περιορισμούς που θεωρητικά απέβλεπαν στην αποτροπή χρηματοδότησης τρομοκρατικών οργανώσεων (αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία…). 

Το Foundation Centre είναι η κατ’εξοχήν πηγή στατιστικών δεδομένων και αναλύσεων για τη δραστηριότητα των ιδρυμάτων, ένας εντυπωσιακός οργανισμός στην ιστοσελίδα του οποίου μπορεί κάποιος να βρει σχεδόν τα πάντα για ό,τι μπορεί να μετρηθεί στο αντικείμενο αυτό, αν και μεγαλύτερου βάθους αναλύσεις προσφέρονται μόνο στα ιδρύματα-μέλη του ή κατόπιν συνδρομής.

Η πρόσφατη εντυπωσιακή εφαρμογή του ιδρύματος είναι το Interactive Map of Direct Grants by U.S. Grantmakers to Non-US Recipients, ένας online διαδραστικός χάρτης που αποτυπώνει τις επιχορηγήσεις του συνόλου των αμερικανικών ιδρυμάτων σε οργανισμούς του εξωτερικού (εκτός ΗΠΑ δηλαδή), κάτι που μέχρι σήμερα ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί.
Ο χάρτης είναι εύκολα διαχειρίσιμος και εμφανίζει όλες τις χώρες του πλανήτη, το ύψος των χορηγήσεων ανά χώρα, τους οργανισμούς που χρηματοδοτήθηκαν σε κάθε χώρα και τα ιδρύματα που χορήγησαν κάθε οργανισμό και για κάθε χρονιά από το 2003 έως και το 2008.

Με βάση το χάρτη αυτό, έκανα κάποιες αναλύσεις που μάλλον μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα (κάθε λάθος δικό μου). Μία ανάλυση είναι οι χρηματοδοτήσεις στην Ευρώπη των 27, μία δεύτερη για τα Βαλκάνια (με αναφορά σε Τουρκία και Κύπρο) και τέλος συγκέντρωσα όλα τα στοιχεία που αφορούν στην Ελλάδα. 

Στο παγκόσμιο επίπεδο, και για την περίοδο 2003-2208, οι χορηγήσεις είναι ύψους $6,8 δις και νούμερο 1 χώρα είναι η Ελβετία με χορηγήσεις κοντά στο $1,5 δις εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσό αφορά $550 εκ από το Bill & Melinda Gates Foundation στο Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and Malaria.

  •  Τώρα, στην Ευρώπη των 27, οι χρηματοδοτήσεις έχουν ως εξής:


  • Στα Βαλκάνια η εικόνα είναι η εξής

US Grants to Balkans

  •  Στην Ελλάδα η εικόνα είναι η εξής:


Ο πίνακας αυτός είναι πιό αναλυτικός μια και μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα.

Από το 2003 έως και το 2008, 16 Ελληνικοί οργανισμοί ήταν αποδέκτες 34 επιχορηγήσεων για προγράμματα συνολικού ύψους $ 2.200.618.
Η χώρα μας είναι 21η στην Ευρώπη των 27  και 6η στα Βαλκάνια. 
Η μεγαλύτερη επιχορήγηση αφορά το British School at Athens, με συνολικό ποσό κοντά στα $900.000, αλλά όχι μέσα στα τελευταία 2 χρόνια.
Η δεύτερη μεγαλύτερη επιχορήγηση αφορά το Association for the Psychological Health of Children and Adolescents (που είναι μάλλον το Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) με συνολικό ποσό ύψους $550.000 (για το 2004/5) από το ίδρυμα της φαρμακευτικής εταιρίας Bristol-Myers Squibb.
Η τρίτη σημαντική επιχορήγηση ύψους $345.000 -και μοναδική για το 2008- είναι για  το Πανεπιστήμιο Κρήτης από 2 ιδρύματα, κυρίως το Flight Attendant Medical Research Institute και το Institute for Aegean Prehistory.

Περαιτέρω αναλύσεις δικές σας, αλλά δύο σχόλια για το τέλος:

  • Στην Ελλάδα οι χρηματοδοτήσεις των ΜΚΟ (μη-κερδοσκοπικών ευρύτερα) θεωρούνται μάλλον μυστικό. Ας με διαψεύσει κάποιος, με στοιχεία όμως. Που είναι μία αξιόπιστη πηγή συγκεντρωτικής ενημέρωσης γύρω από αυτό το θέμα όπως του Foundation Centre ? (βέβαια εδώ δεν υπάρχει κοινή λίστα, μητρώα κλπ…ασχολούμαστε ακόμα με τους ορισμούς) 
  • Η χώρα μας είναι από τις λίγες στις οποίες δεν υπάρχει η στοιχειώδης αντιπροσώπευση των ελληνικών ιδρυμάτων μέσα από ένα συλλογικό φορέα – κάτι που ευθύνονται τα ίδια και όχι το κράτος – και οι επιπτώσεις είναι πολλαπλές: από τα στοιχειώδη – όπως η έλλειψη παρόμοιων στατιστικών δεδομένων –  μέχρι τα πιό σημαντικά, που είναι η έλλειψη ενός κοινού μηχανισμού συντονισμού και δράσης αλλά και προσέλκυσης πόρων από διεθνή ιδρύματα όπως τα αμερικανικά αλλά και πολλά ευρωπαικά που δραστηριοποιούνται έντονα τα τελευταία χρόνια. 

Άλλο ένα δείγμα της εσωστρέφειας που μας χαρακτηρίζει…

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine