Ushahidi:A story of innovation in online crisis monitoring

Ushahidi means «testimony” in Swahili language. It is a platform developed by Ory Okolloh, a 32 y.o. female Kenyan blogger and a Harvard law graduate, living in Johannesburg, South Africa.

ushahidi-homepage
It sprang out of her efforts to do something about the rigged national elections in Kenya in 2007 which sparked riots that led to 1,500 people killed and ½ mill people displaced while news could not come by. Using a simple e-mail address, contacts with both parties and her blog on Kenyan politics, she was able to post information on the developing story. After the incident, she asked whether any techies would be interested in building a mash-up platform that would allow monitoring of relief efforts and crisis incidents around the globe (mainly Africa) using Google Earth maps. The response she got from three people led to the first Ushahidi platform operating within three days. It is important to note that she cross-checked every bit of information she got through the platform for reliability and accuracy before allowing it to go through the system.

As described in the site, the platform now developed is a free and open source project that “crowdsources crisis information… a platform that allows anyone to gather distributed data via SMS, email or web and visualize it on a map or timeline. Our goal is to create the simplest way of aggregating information from the public for use in crisis response”.

The Ushahidi Engine –which by the way uses a free software named FrontlineSMS which facilitates SMS/computer sync – has already been used for major events around the globe like:

  • To track the “Swine Flu” incidents around the world
  • Vote Report India, a collaborative citizen-driven election monitoring platform for the 2009 Indian general elections.
  • Al Jazeera uses Ushahidi in their War on Gaza website covering the activity happening in Gaza in January 2009.
  • South Africa: Used to map xenophobic attacks perpetrated against non-South Africans

ushahidi

And for those that follow TED Talks closely, here is Erik Hersman’s talk about Ushahidi and its first application in the Kenyan crisis.

Other links:

Google keywords & ο κρατικός προυπολογισμός

Φαίνεται ότι οι Tories στη Μεγάλη Βρετανία θέλουν να ανατρέψουν την κατεστημένη αντίληψη που λέει ότι η αριστερά είναι συνήθως πιο μπροστά στην υιοθέτηση του ίντερνετ και των social media.

Έτσι σύμφωνα με άρθρο της Guardian, με αφορμή τη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό και την παρουσίαση από τον Alistair Darling, το κόμμα αγόρασε σχετικές λέξεις-κλειδιά (Google keywords) με σκοπό να κατευθύνει τους χρήστες στις δικές του ιστοσελίδες. Στην πράξη δηλαδή, όταν κάποιος έβαζε κάποιες λέξεις στο Google για να αναζητήσει πηγές και πληροφορίες για τον προϋπολογισμό, εμφανιζόντουσαν πληρωμένες διαφημίσεις που αν κάποιος κλίκαρε, κατευθυνόταν σε σελίδες του κομματικού πόρταλ των Τόρυδων, όπου θα έβρισκε τις ανάλογες απαντήσεις. Ο Jeremy Hunt, «σκιώδης υπουργός πολιτισμού» των Συντηρητικών, υποστηρίζει στο άρθρο ότι, «καταλαβαίνουμε ότι είναι σημαντικό για εμάς να προωθούμε τις απόψεις μας με διαφορετικούς τρόπους και το Google είναι μία από τις πρώτες πηγές που πηγαίνουν οι πολίτες όταν θέλουν να βρουν πληροφορίες για ένα θέμα».

Η κίνηση αυτή έρχεται μετά τον εκτεταμένο επανασχεδιασμό του κεντρικού site των Tories τον περασμένο Σεπτέμβριο. Μία ενδιαφέρουσα λειτουργικότητα είναι το Where You Live, όπου το περιεχόμενο εξειδικεύεται ανάλογα με την περιοχή της χώρας που ζεις (12 περιοχές στο σύνολο). Φυσικά υπάρχει και ο απαραίτητος χώρος συμμετοχής με την επωνυμία Get involved, αλλά και το Cameron Direct όπου στην ουσία είναι live webcasts συγκεντρώσεων που γίνονται με πολίτες –και όχι δημοσιογράφους – όπου δεν υπάρχει προκαθορισμένη ατζέντα…οι πολίτες ρωτούν ότι θέλουν χωρίς προηγούμενη προετοιμασία. Στο site υπάρχει επίσης και ο χώρος “The Blue Blog” (θαμμένο στο News) που σχεδιάστηκε για να έχει –υποτίθεται- ένα τόνο λιγότερο επίσημο και περισσότερο ανθρώπινο και προσωπικό που απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό και όχι μόνο σε όσους διαβάζουν πολιτικά blogs ούτως ή άλλως.

Ο Nick Stringer του βρετανικού ΙΑΒ (Interactive Advertising Bureau) επισημαίνει ότι οι Τories είναι πιο μπροστά από τους Εργατικούς εδώ και καιρό, πιθανότατα επειδή δεν έχουν τους περιορισμούς της εξουσίας και την σχετική κούραση. Άλλωστε οι Συντηρητικοί μπήκαν νωρίς στο παιχνίδι με τον David Cameron από το 2006 να έχει το πολύ καλό blog WebCameron (εξαιρετικό brandname!) που βοήθησε πολύ στο προφίλ του υιοθετώντας τον σωστό «ανεπίσημο» επικοινωνιακό τόνο (τώρα έχει ενσωματωθεί στο κύριο site).

Παρ’όλα αυτά οι Εργατικοί  από τον Ιανουάριο δραστηριοποιούνται με νέες ιδέες όπως το Labourlist, ένα κοινωνικό δίκτυο για τα μέλη του κόμματος και το Labourspace ένα άλλο διαδικτυακό τόπο για όσους πολίτες και οργανώσεις θέλουν να δημιουργήσουν καμπάνιες για θέματα που θεωρούν ότι πρέπει να ακουστούν από τους Εργατικούς (που έχει δεχτεί και αρνητική κριτική).  Φαίνεται λοιπόν ότι προετοιμάζονται για την επερχόμενη διαδικτυακή μάχη και ακόμα και η άτυχη κίνησή τους να προσλάβουν«Ψηφιακό Τσάρο» εντάσσεται σε αυτή τη προσπάθεια.

Σε ατομικό επίπεδο αρκετοί βρετανοί πολιτικοί έχουν εντάξει τους συνήθεις ύποπτους (Facebook, Twitter κλπ) στην επικοινωνιακή τους ατζέντα, βέβαια όχι απαραίτητα επιτυχημένα. Πάντως η σκιά του Obama είναι εμφανής και οι επόμενες εθνικές εκλογές (ίσως το 2010) θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες διαδικτυακά και socialmedia-κά.

“The mainstream doesn’t get it…For now”

Το βίντεο με την ομιλία του βρετανού ευρωβουλευτή των τόρηδων David Hannan το έχουν δει πάνω από 2εκ. μέχρι σήμερα στο YouTube. Η ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο είναι εξαιρετική με το τρόπο που μόνο οι Βρετανοί ξέρουν κατά τη γνώμη μου. Επιτίθεται στον Gordon Brown και την οικονομική του πολιτική με τρόπο σοβαρό που σε κάνει όμως να χαμογελάσεις και να χειροκροτήσεις αυθόρμητα, με αρετές την τόλμη και την απλή επιχειρηματολογία που πάντως δεν χαρακτηρίζει κανένα έλληνα βουλευτή, για να μην πούμε για το speech delivery. 
Επίσης, έχει την ιδανική διάρκεια για το ίντερνετ, μόλις τρία λεπτά (short-sharp-sweet θα λέγαμε).

Το θέμα είναι ότι το βίντεο ήταν στη διαδικτυακή δημοσιότητα πολλές μέρες πριν ασχοληθεί κάποιος από τα παραδοσιακά media, ωσότου κάτι αναφέρθηκε στο πρόγραμμα Daily Politics του BBC .  Αυτό ανάφερει ένα τελευταίο άρθρο του Hansard Society, που επισημαίνει για άλλη μια φορά την άρνηση και επιφύλαξη των media να ασχοληθούν με κάτι που θεωρήθηκε ότι είναι “η πιο δημοφιλής πολιτική ομιλία στον μικρότερο χρόνο στην ιστορία του ίντερνετ”  (μάλλον χρειάζεται επιβεβαίωση αυτό).

 Ο ίδιος ο Hannan λέει σε ένα blogpost, ότι δεν το περίμενε αυτό που έγινε και τονίζει ότι είναι ένα “μία απόδειξη ότι οι πολιτικοί ανταποκριτές δεν αποφασίζουν πια τι είναι είδηση”.  Αναφέρει δε, ότι αφού έκανε την ομιλία ενημέρωσε το BBC σχετικά αλλά τον αγνόησαν! 

Όπως γράφει και η Guardian, η φήμη του Hannan έφτασε μέχρι την Αμερική με αναφορές στα Drudge Report, Fox News και το Rush Limbaugh Show στο οποίο αναφέρθηκε ότι, “οι Ρεπουμπλικάνοι της Washington θα έπρεπε να πάρουν ένα μάθημα από την γενναιότητα αυτού του ανθρώπου”. 

Παρεμπιπτόντως, οφείλω να πω ότι δεν συμφωνώ απόλυτα με την άποψη του Hansard ότι το άρθρο των Times “Politicians twitter while the country burns” είναι απόδειξη της τάσης των παραδοσιακών media να βλέπουν το ίντερνετ σαν απειλή. Το άρθρο αναφέρει (πολύ επιθετικά είναι αλήθεια) την τάση των πολιτικών να υιοθετούν νέα μέσα με άγονους και καθαρά επικοινωνιακούς “παλιούς” τρόπους.  Άλλωστε και εδώ σε εμάς αρχίζει να φαίνεται μία παρόμοια τάση. Ο μοναδικός άνθρωπος που έκανα unfollow στο Twitter μέσα σε μόλις 3 ώρες, είναι έλληνας πρωτοκλασάτος πολιτικός – διάσημος για την υιοθέτηση όλων των trendy social media – γιατί τα tweets του ήταν ανούσια και στα όρια του spam. “Electoral competition has increasingly been reduced to the level of a beauty contest”  λέει στο άρθρο ο καθηγητής Colin Hay και το ίντερνετ προσφέρει άπλετο χώρο για καλλιστεία.

Κλείνοντας, το άρθρο του Hansard Society με τίτλο: “Under the bonnet: The engines that drive digital democracy” αναφέρει:

“It’s too simplistic to say that it’s just the mainstream media that doesn’t get it, it’s that the mainstream doesn’t get it. That includes political parties. For now. The internet will be a catalyst for the reinvention of political life in the UK. The only question is when. The transformation likely to be evolutionary rather than revolutionary but it will be nonetheless significant.” (δικά μου bold).

Απολαύστε την ομιλία του David Hannan με τίτλο: “Ο υποτιμημένος πρωθυπουργός μίας υποτιμημένης κυβέρνησης”

HotDish:Ένα νέο Facebook application για την κλιματική αλλαγή

Πριν από λίγες μέρες έγραφα για το πως οι μη-κερδοσκοπικοί οργανισμοί καινοτομούν στη χρήση του ίντερνετ, του Web2.0 και των social media, πολλές φορές πολύ πριν τις εταιρίες. 
Σήμερα λοιπόν ανακοινώθηκε επίσημα ένα νέο Facebook application με την ονομασία Hot Dish: Serving up the Hottest Climate News.” 

Με την  εφαρμογή αυτή οι χρήστες του Facebook μοιράζονται νέα και ειδήσεις, δημιουργούν κοινότητες γύρω από περιβαλλοντικά θέματα και δείχνουν πως απλές καθημερινές αποφάσεις μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. 

hotdish-facebook2

Το “Hot Dish Action Team” δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να κερδίζουν πόντους για δράσεις είτε online είτε offline και να δείχνουν τους τρόπους με τους οποίους επηρεάζουν τις περιβαλλοντικές αλλαγές.  Μέχρι τις 3 Μαίου, το Hot Dish θα μοιράσει σε νέους 16-25 ετών που θα συμμετάσχουν, δώρα φιλικά στο περιβάλλον αξίας πάνω από $25.000. Οι καλύτεροι θα κερδίζουν από Τ-shirts από οργανικό βαμβάκι και Amazon Kindle 2 gift certificates μέχρι ένα “πράσινο” Apple MacBook ή άλλα όπως ένα ταξίδι για δυο στην Αρκτική, ringtones για είδη υπό εξαφάνιση ή ένα πακέτο με είδη fair trade, όλα από γνωστούς και σχετικούς οργανισμούς. 

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Minnessota θα χρησιμοποιήσουν τα στοιχεία που θα συλλέξουν μέσω της εφαρμογής για να διερευνήσουν με ποιούς τρόπους μπορούν να εμπλέξουν νέους και πως το ιντερνετ μπορεί να χρησιμοποιηθεί με νέους τρόπους για εκπαιδευτικούς σκοπούς. 

Η εφαρμογή χρησιμοποιεί για τροφοδοσία ειδήσεων το δημοσιογραφικό portal του Seattle, Grist.org που από το 1999 ενημερώνει για περιβαλλοντικά θέματα με ανατρεπτικό και συχνά χιουμοριστικό τρόπο. 

Το application ανέπτυξε και υποστηρίζει το NewsCloud ένας οργανισμός που αυτοπροσδιορίζεται σαν “community-driven news aggregator and an open source solutions provider for social media”. Μετά το τέλος του project, η NewsCloud θα διαθέσει τον κώδικα με open source license. 

To project υποστηρίζεται από το John S. and James L. Knight Foundation, ένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά ιδρύματα που από το 1950 έχει διαθέσει πάνω από $400 εκ. για την προώθηση της ελευθερίας της έκφρασης και της ποιοτικής δημοσιογραφίας.

ΗΠΑ: Εξωτερική Πολιτική 2.0

Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του AFP , η Hillary Clinton ακολουθεί πιστά στα χνάρια του Barack Obama σε ότι έχει σχέση με την αξιοποίηση του Web2.0.  Και καταγράφουμε:

Κατ’αρχήν έχουμε το πολύ φροντισμένο blog του State Department, το DipNoteΜε βίντεο, φωτογραφίες, RSS φυσικά, και λινκς σε προφίλ στο Facebook, στο επισημο YouTube κανάλι του υπουργείου και με Twitter feed. 

dipnote

Στο Twitter, η Clinton γράφει σαν @dipnote και μέχρι σήμερα την ακολουθούν 1.976 και ακολουθεί 1.635, μάλλον χαμηλά νούμερα αλλά ίσως να μην είναι γνωστό ακόμα (στο άρθρο αναφέρεται ότι η Britney Spears έχει 177.000 ακολούθους !).  Ένα καλό στοιχείο είναι ότι στο προφίλ δεξιά φαίνεται εμφανώς ότι κάποιος επιτελής έχει αναλάβει το δύσκολο ρόλο, τη στιγμή που μπήκα με το όνομα daniel. Τα updates είναι περίπου 1.000 μέχρι τώρα.  Επίσης έχει δημιουργηθεί και flickr page για φωτογραφίες από τις αποστολές, τα σχετικα ταξίδια και τα μέρη που επισκέπεται. 

Στο πρώτο της blog post, η Clinton γράφει ότι “Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι δεν έχουμε ακόμα “ξύσει την επιφάνεια” του τι μπορούμε να κάνουμε για να επικοινωνούμε με τους ανθρώπους σε όλο το κόσμο και πως να χρησιμοποιούμε τα νέα εργαλεία της τεχνολογίας για να προωθήσουμε τη δουλειά μας με έξυπνους τρόπους”. 

Παράλληλα, ένα νέο φόρουμ, το “Ask the Secretary(“Ρώτα την Υπουργό”) έχει στηθεί για να δέχεται σχόλια και να φιλοξενεί συζητήσεις. Ενδιαφέρον είναι ότι αναφέρει ότι θα επιλέγει τα σχόλια στα οποία θα απαντά (ειλικρίνεια ή φίλτρο-κρίνετε).  

Τέλος, μία από τις πρώτες ενέργειες της Clinton, ήταν και η δημιουργία ενός εσωτερικού website, το “The Sounding Board”, με στόχο να συγκεντρώνονται απόψεις των υπαλλήλων του υπουργείου που μπορούν να γράφουν και ανώνυμα αν θέλουν (πόσο εφικτό και πιστευτό είναι αυτό αλήθεια;). 

Η προσπάθεια αυτή ακολουθεί τα βήματα που πρώτη έθεσε η προκάτοχός της Condoleezza Rice και ειδικά ο εκπρόσωπος της, Sean McCormack ο οποίος χρησιμοποιούσε τακτικά το blog του υπουργείου, έστελνε tweets και δεχόταν ερωτήσεις πολιτών μέσω του YouTube, μία πρωτοβουλία που είχε ονομάσει “Briefing 2.0”, ενώ και ο υφυπουργός της James Glassman πίστευε ιδιαίτερα στη χρήση του ίντερνετ σαν όπλο στον “πόλεμο ιδεών” κατά των “εξτρεμιστών”. 

Είναι σαφές ότι το παράδειγμα της Hillary Clinton θα ακολουθήσουν και πολλοί άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες και οργανισμοί ενώ την ίδια στιγμή είναι μάλλον αξιοσημείωτος ο δισταγμός και η ατολμία από τον ίδιο τον Obama, κατά πολλούς αναμενόμενος ίσως λόγω της θεσμικής του ιδιότητας.

Φυσικά, η αξιοποίηση των εργαλείων του web2.0 για την προώθηση των θέσεων ενός δημόσιου λειτουργού είναι ένα θέμα, αλλά άλλο είναι η ουσιαστική αξιοποίηση του ίντερνετ για διαβούλευση και η εμπλοκή του πολίτη στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Ένα παράδειγμα -και μάλιστα από την προ-Web2.0 εποχή – είναι το Dialogue on Foreign Policy, η πρωτοβουλία της Καναδικής κυβέρνησης να ανοίξει διάλογο με τους πολίτες για τις προτεραιότητες της καναδικής εξωτερικής πολιτικής. Τον Ιανουάριο του 2003, ο τότε υπουργός εξωτερικών Bill Graham, δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο “A Dialogue on Foreign Policy” και ζήτησε από τους καναδούς να βοηθήσουν στις κατευθύνσεις, τις προτεραιότητες και τις επιλογές της χώρας. Φυσικά, το εργαλείο ήταν τότε ένα απλό φόρουμ αλλά παρόλα αυτά είναι ένα παράδειγμα – που με τα σημερινά μέσα θα μπορύσε να γίνει πολύ καλύτερα – και ξεφεύγει από τη στενή, προωθητικού τύπου λογική που τείνει να επικρατήσει σήμερα. 

Web2.0 και social media: 10 χρήσιμες πηγές

Και ένα χρηστικό εισαγωγικό post για όσους ακόμα «ψάχνονται».

Τα buzzwords του καιρού μας είναι δυο: Web2.0 και social media. Το τι είναι το Web 2.0 –από τη πλευρά του χρήστη – είναι απλό. Είναι οι νέες δυνατότητες πρόσβασης σε πληροφορία, συνεργασίας και δικτύωσης στο ίντερνετ, μέσα από την παροχή δωρεάν (συνήθως) και εύκολων εργαλείων και υπηρεσιών που σχεδόν ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει. Και εδώ έγκειται η λειτουργία του σαν όχημα ενδυνάμωσης ατόμων, ομάδων, οργανισμών, επιχειρήσεων, πολιτικών κλπ. Με αυτή την έννοια το Web2.0 εκπροσωπεί μια αλλαγή «κουλτούρας» και λιγότερο κάποια τεχνολογική επανάσταση (δείτε μερικούς ορισμούς εδώ και στη Wikipedia).
Τα social media είναι «παιδάκια» του Web 2.0 και περιγράφουν εκείνα τα διαδραστικά εργαλεία που επιτρέπουν στον καθένα να γίνεται δημιουργός περιεχομένου (κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο κλπ) και να το μοιράζεται με όποιον θέλει (blogs, flickr, wikis, YouTube, del.icio.us, κλπ)
Πάνω απ’ όλα, οι όροι αυτοί περιγράφουν μία νέα εποχή Επικοινωνίας: Ανοιχτής, συνεχούς, απρόσκοπτης, καθημερινής. 
Επειδή πολλοί ρωτούν όμως ποια είναι αυτά τα εργαλεία και εφαρμογές, διάλεξα κάποιες πηγές για τους starters και για τους «συλλέκτες πληροφοριών», καταδικασμένες βέβαια να ξεπεραστούν σύντομα  μια και σχεδόν κάθε μέρα κάτι καινούριο βγαίνει.  
Το διάγραμμα αυτό δεν θα είναι ακριβώς ίδιο ένα χρόνο μετά (των Gary Hayes and Laurel Papworth)

social-media-campaign
1. Όλη η «σκηνή» του Web2.0 με μια ματιά!  
Η «εικόνα» του Web 2.0 με λογότυπα
2. Top 100 social media tools : Είναι αυτό που λέει.
3. Commoncraft : Τι είναι τι, με απλά λόγια και γραφικά σε μορφή video (για blogs, wikis, RSS και πολλά άλλα)
4. One Page Guides by Tim Davies:  Μια εκλαϊκευμένη και απλή εισαγωγική σελίδα Α4 για κάθε εφαρμογή (wikis, flickr, social bookmarking, twitter κλπ)
5. Toolset for Learning 2009 :  Όχι μόνο web2.0 αλλά καθημερινές εφαρμογές γενικά

Για περισσότερο «βάθος»:

6. “2008: Web 2.0 Companies I Couldn’t Live Without”:  Για μια ποιο «επιχειρηματική» ματιά, το περίφημο post του Techcrunch
7. Best of ReadWriteWeb:  Για όσους αγαπάνε τις λίστες!
8. AllThingsWeb2.0:  Για πολύ εξαντλητικό ψάξιμο
9. 174 Web 2.0 Sites in 41 Categories:  Ένα “short list” με 174 sites σε 41 κατηγορίες που έχουν ψηφίσει διάφοροι bloggers, entrepreneurs κ.ά. από μια αρχική λίστα με πάνω από 300 sites.
10. Simplespark:  Γενικά για web applications με καλό τρόπο αναζήτησης, αν έχετε καμιά 10αριά μέρες διαθέσιμες. Μπορείτε να πείτε και τη γνώμη σας για κάθε εφαρμογή.

Άσχετα με το θέμα άμεσα, αλλά πολύ χρήσιμα:

• Everything 2.0 by Bob Stumpel: Για όποιον ενδιαφέρεται να δει όλες τις προβλέψεις για το 2009 και μετά.
• 65 notable knowledge management sites and blogs. Και τέλος, άλλη μία εξαιρετική πηγή που μάλλον δεν ταιριάζει εδώ μια και ξεφεύγει από το web 2.0, αλλά το είδα και αξίζει για όσους τους ενδιαφέρει το knowledge management (μια και πρόσφατα ήταν μία από τις ασχολίες μου).

Το πιο σημαντικό για την αξιοποίηση του Web 2.0 είναι κυρίως η καλή έρευνα και γνώση του τοπίου όπως εξελίσσεται και κυρίως η σωστή και ολοκληρωμένη έρευνα και άποψη για τις δυναμικές μεταξύ των χρηστών (κίνητρα, συμπεριφορά, στάση). Ειδικά για εμάς στην Ελλάδα, η καθυστέρηση σε σχέση με την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών μας δίνει μία  -τελευταία μάλλον – ευκαιρία να μάθουμε από τους άλλους.

Όπως είπε και η Eleanor Roosevelt:  “learn from the mistakes of others, you cant live long enough to make them all yourself [Μτφ: «Μάθε από τα λάθη των άλλων, δεν μπορείς να ζήσεις αρκετά για να τα κάνεις όλα μόνος σου»]

Προφανώς κάποιοι θα έχετε βρει και καλύτερες πηγές, κάθε πρόταση ευπρόσδεκτη…

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine